Περιγραφή
ΧΩΡΙΣΜΟΥΛΗΣ_x000D_
_x000D_
Θα ‘ρθη (στο Μετς), την ώρα που θα λείπεις,_x000D_
θα τρίξουν σαν να κλαίνε τα κλειδιά του·_x000D_
ήσυχα, θα περάσει στο δωμάτιο,_x000D_
που εφύλαξεν τις πράξεις της αγάπης._x000D_
_x000D_
Θα πιάσει μια στιγμή το μαξιλάρι,_x000D_
να μυρωθή με το σγουρό άρωμά σου·_x000D_
θα σκύψει, θα χαϊδέψει τα σεντόνια,_x000D_
λέγοντας πως χαϊδεύει το κορμί σου._x000D_
_x000D_
Στα χείλη του θα τρέμει το τσιγάρο,_x000D_
ως ξεκρεμάσει αργά το φόρεμά σου._x000D_
Τα πράγματα της μνήμης θα του γνέφουν._x000D_
_x000D_
Μα ως πάει να φύγει (ακούστε) θα σκοντάψει_x000D_
στο μαύρο σου γοβάκι. Τότε αιφνίδιος,_x000D_
βαθύς καημός, τα μάτια του θ’ ανάψει.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.