Περιγραφή
ΕΛΠΙΔΑ_x000D_
_x000D_
Η Ελπίδα, μια δειλή φίλη ήταν μόνο· _x000D_
Καθόταν έξω απ’ του θηρίου το κλουβί, _x000D_
Της μοίρας μου το τόξο επιτηρώντας, _x000D_
Σαν άντρας άκαρδος._x000D_
_x000D_
Άσπλαχνη ήτανε στο φόβο της· _x000D_
Μια μέρα απελπισίας στο κελί_x000D_
Τη γύρεψα εκεί έξω να τη βρω,_x000D_
Μα έστρεψε αλλού το πρόσωπό της!_x000D_
_x000D_
Σαν ψεύτικος φρουρός κι άπιστος φύλακας, _x000D_
Και μέσα στη διαμάχη, για ομόνοια ψιθύριζε· _x000D_
Θα τραγουδούσε όσο θα ‘κλαιγα·_x000D_
Και αν άκουγα, θα σώπαινε._x000D_
_x000D_
Ψεύτικη ήταν κι αδυσώπητη·_x000D_
Όταν οι τελευταίες μου χαρές σωριάστηκαν, _x000D_
Ως και η Λύπη είδε, μετανιώνοντας,_x000D_
Τα θλιβερά και σκόρπια λείψανά τους·_x000D_
_x000D_
Η Ελπίδα όμως, που ο ψίθυρός της_x000D_
Βάλσαμο θα ‘ριχνε στο φρενιασμένο πόνο μου, _x000D_
Άνοιξε τα φτερά της, στα ουράνια χάθηκε._x000D_
Έφυγε, και ποτέ πια δεν ξαναγύρισε!
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.