Περιγραφή
Στο χρυσαφένιο δειλινό, στον Τάμεση απαλά κωπηλατούμε_x000D_
κι οι τρεις μικρές μου φίλες μού ζητούν μια ιστορία να πούμε._x000D_
“‘Aντε λοιπόν! Ξεκίνα να μας λες” φωνάζει ανυπόμονα η πρώτη._x000D_
Η δεύτερη ζητά να είναι ιστορία τρελούτσικη. Η τρίτη όλο τη διακόπτει._x000D_
_x000D_
Σε κείνη τη βαρκάδα είναι που γεννήθηκε τούτη η παράξενη Χώρα των Θαυμάτων, _x000D_
αστεία, παράλογη μα και σοφή, πατρίδα των πιο αλλόκοτων πλασμάτων. _x000D_
Κι εσύ, Αλίκη μου αληθινή, τώρα που η ιστορία σου είναι έτοιμη, γραμμένη _x000D_
στην παιδική καρδιά σου κράτα τη, σαν δώρο και σαν όνειρο, για πάντα φυλαγμένη.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.