Περιγραφή
23 μικρά κείμενα για την πόλη και τους ανθρώπους της_x000D_
_x000D_
Δεν είμαι συγγραφέας, είμαι λογοπλόκος και γραφιάς λέξεων μικρών λογοπαιγνίων, χωρίς περαιτέρω αξιώσεις. Όπως λέει κι ο Νίκος Παπάζογλου «εγώ δεν είμαι ποιητής, είμαι στιχάκι»_x000D_
Και μου αρέσει να παραφράζω την Κατερίνα Γώγου: «….. κείνο που φοβάμαι πιο πολύ είναι μη γίνω συγγραφέας. Μην κλειστώ στο δωμάτιο ν’ αγναντεύω τη θάλασσα κι απολησμονήσω….»_x000D_
_x000D_
Το λοιπόν…_x000D_
_x000D_
23 κείμενα για την πόλη και τους ανθρώπους της, δημοσιευμένα στον «Αγγελιοφόρο» και στο διαδίκτυο. Γραμμένα στο μαγνητόφωνο, στις παραβαρδάριες οδούς, στις γειτονιές της Αναγεννήσεως και (εντός – εκτός) σε δικαστικές αίθουσες, τις μέρες της σχολής και της εργασίας._x000D_
_x000D_
«……….κείμενα μπάτσοι και χαφιέδες, που ρουφιανεύουν συνειδήσεις, καρφώνουν φρονήματα, μαγνητοφωνούν τις χαμηλόφωνες ελπίδες, φωτογραφίζουν τα κόκκινα όνειρα των φτωχών._x000D_
…………κείμενα – σκουπίδια, που τα γράφουν τις νύχτες οι ρακοσυλλέκτες της κρίσης, πρώην αξιοπρεπείς μικροαστοί που τους ξέσκισαν τα μνημόνια και τα ψάχνουν εναγωνίως τους κάδους των σούπερ μάρκετ ή τα εντέχνως αφημένα τρόφιμα από τις σοροπτιμίστριες χήρες της φιλοπτώχου. Αυτά είναι τα κείμενα…»._x000D_
Στα κείμενα διατηρήθηκε η αρχική τους μορφή, όπως δημοσιεύθηκαν με ελάχιστες – ορθογραφικές κυρίως διορθώσεις.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.