Περιγραφή
Αν “η ιστορία διδάσκει αλλ’ οι άνθρωποι δεν διδάσκονται από αυτήν”, η τέχνη του λόγου, όταν εξερευνά το βάθος της ανθρώπινης ψυχής και κοινωνίας μετατρέπει τη χρονικότητα σε “καιρόν”, αντικαθιστά την απόγνωση με την επίγνωση, την αδράνεια ή βεβαιότητα με την εγρήγορση. _x000D_
Αυτό υποστηρίζει το βιβλίο που εμβαθύνει στο έργο του Albert Camus, του στοχαστή του οποίου πηγή έμπνευσης υπήρξαν το ελληνικό φως, τα πρόσωπα των ελληνικών μύθων και η πίστη στην αγωνιστικότητα, δεξαμενή της μετάβασης από τη βίωση του παραλόγου της ανθρώπινης ζωής στη συλλογική εξέγερση για την υπέρβασή του._x000D_
Το “αν είναι ανθρώπινος ο πόνος δεν είμαστε άνθρωποι μόνο για να πονούμε” του έλληνα ποιητή θα το συμπλήρωνε ένας πρόσφατα ειπωμένος προτρεπτικός λόγος γάλλου λογοτέχνη: “μη βογγάς πάνω στην πληγή σου, θέσε πάνω της το γιατρικό”. Αυτό θα ήταν σύνοψη-παραλλαγή της προτροπής του Α. Camus για τη μετάβαση από την αναγκαιότητα οποιουδήποτε ανυπόφορου παραλογισμού στην ελευθερία της ενσυνείδητης αντιμετώπισής του._x000D_
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.