Περιγραφή
ΤΖΑΜΙ_x000D_
_x000D_
Με τ’ ακροδάχτυλά μας προσπαθούσαμε_x000D_
ν’ αμβλύνουμε τις αιχμηρές γωνίες_x000D_
του σπασμένου τζαμιού μας,_x000D_
μα το μόνο που καταφέρναμε_x000D_
ήταν να τις βάφουμε κόκκινες,_x000D_
να μην μπορούμε να ιδωθούμε πλέον_x000D_
μέσ’ απ’ τ’ άλικα νερά που έρρεαν_x000D_
σαν τα ενοχλητικά χιόνια της τηλεόρασης_x000D_
και το αίμα να στάζει μέχρι το περβάζι_x000D_
της εύθραυστης ψυχής μας._x000D_
_x000D_
Γι’ αυτό σου έλεγα:_x000D_
«Έλα να γκρεμίσουμε ολόκληρο το παράθυρο_x000D_
μέχρι τα κουφώματά του,_x000D_
κι ας μπάσει δυνατό το κρύο»._x000D_
Έτσι, θ’ αναγκαζόμασταν να έρθουμε κοντά,_x000D_
για να ζεσταθούμε με τη θερμότητα των σωμάτων μας,_x000D_
αντί να προσπαθούμε να το μπαλώσουμε_x000D_
ο καθένας από διαφορετική πλευρά_x000D_
παριστάνοντας τους αλώβητους._x000D_
Και μετά, πολύ απλά, θα φτιάχναμε ένα καινούργιο αρραγές.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.