Περιγραφή
Άκουσα μικρή πως το αστέρι της Δαμασκού σου δείχνει_x000D_
πάντα τον δρόμο._x000D_
Είχα και εγώ ένα· ολόδικό μου._x000D_
Το λαμπρότερο απ’ όλα τους._x000D_
Πέρασαν ομίχλες._x000D_
Και ξαστεριές._x000D_
Κι ας μην το έβλεπα, ήταν εκεί._x000D_
Τώρα πώς έγινε και χάθηκα…_x000D_
Ίσως στάθηκα έρμαιο ενός άφατου φευγιού.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.