Περιγραφή
«Κι ύστερις απ’ το φτάσιμο μας κανείς δεν κοίταξε ξοπίσω του. Κανείς και ποτέ! Γιατί όλες οι σκέψεις πίσω έχουνε μείνει. Καρφωμένες στα χώματα ‘κείνα. Κι αν κάποτε τα μυαλά μας ξεφεύγουνε, ξαναφέρνουμε το νου στη θέση τη σωστή του. Εκεί και τότες! Γιατί, εκτός από άνθρωποι με θύμησες, είμαστε κάτι ακόμα πιο δυνατό. Είμαστε… Σμυρνιοί παρατημένοι!»_x000D_
(Και πάνω ‘κει πιάνουνε βουβά κλάματα την Εριφύλη._x000D_
Σημ: “βουβά”: Γιατί έτσι κλαίγανε οι Μικρασιάτες πρόσφυγες)._x000D_
Μια αληθινή ιστορία_x000D_
Ένα χρονικό_x000D_
Η Ελλάδα μας όλη σε μια προκυμαία
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.