Περιγραφή
«Η πιο ενδιαφέρουσα λειτουργία της ποίησης είναι η διαστολή του εσωτερικού μας χρόνου. Με αυτόν τον τρόπο μετασχηματίζει την κάθε στιγμή σε ολόκληρους κόσμους, σε ένα προστατευτικό κουκούλι που βρίσκεις την ηρεμία σου, σε ουράνιες θάλασσες που κολυμπάς πετώντας, με λίγα λόγια σε απελευθερώνει. _x000D_
Έτσι, με αυτά τα ποιήματα, προσπάθησα να διαφύγω από τη σκόνη της καθημερινότητας και την πίεση των βυθισμένων καιρών μας.»_x000D_
_x000D_
Αρχαιολογία εξαφάνισης_x000D_
_x000D_
Από αρχαιοτάτων χρόνων _x000D_
κρατάω το κεφάλι μου _x000D_
για να μην πέσει_x000D_
Τα χέρια κλαδιά αναρριχητικού φυτού_x000D_
που διαβρώνουν τις πεποιθήσεις μου_x000D_
Φόρεσα τους ώμους τα αυτιά κόλλησα_x000D_
Τα φτερά σπασμένα τα άφησα στη γωνία_x000D_
κι άρχισα να περιστρέφομαι γύρω _x000D_
από τον εαυτό μου_x000D_
μέχρι να γίνω καπνός _x000D_
και φύγω από τη καμινάδα_x000D_
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.