Περιγραφή
Διόπτρα Αυτογνωσίας_x000D_
_x000D_
Θέριζε το στάχυ, όταν η παλίρροια άπλωνε δάκρυα στο οδοιπορικό της. Τότε, τα χείλη της υγραίνονταν. Στοργή._x000D_
Η αυγή αγαπά τη θάλασσα, τους ψαλμούς του βυθού. Η θάλασσα συναινεί στο τέλος των σπηλαίων, του φόβου, της έπαρσης._x000D_
Οι δεσμώτες λυτρώνονται._x000D_
Διόπτρα αυτογνωσίας._x000D_
Ταπεινά καλντερίμια._x000D_
Την άνοιξη, τα πουλιά του μισεμού επιστρέφουν πρώτα στα παραθύρια των παιδιών._x000D_
Ένα λουλούδι ανθίζει στην όχθη, δίπλα στην πέτρινη γέφυρα.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.