Περιγραφή
“[…] Ο άνθρωπος, παρότι το δεινότερον (από τα δεινά) είναι αδύναμο ον._x000D_
Άγεται και φέρεται από τις τράπεζες. Τρίβει τα χέρια του όταν τον δανείζουν, πανικοβάλλεται όμως στην ιδέα και μόνο της “καταστροφής” του. Έλκεται απ’ το οργανωμένο τού εγκλήματός τους._x000D_
Και τις φαντασιώνεται ως κάτι το αναπότρεπτο, και τις προσκυνά ως κάτι το μόνο νόμιμο, και τις ανέχεται ως τον “φυσιολογικό” μονόδρομο -ίσως και τον μοναδικό του Άτόμου._x000D_
Πρόκειται, ασφαλώς, για την ασήμαντη παράπλευρη απώλεια του… αγωνιστή της δημοκρατίας -τίποτα δημοκρατικότερον από μία τράπεζα. Κάπως έτσι τα αδειοδοτημένα εκ της πλειοψηφίας εκτροφεία, όχι απλώς μιας κρίσεως, αλλά κυρίως της ύβρεως, συνεχίζουν ακαταμάχητα”._x000D_
_x000D_
_x000D_
Περιεχόμενα:_x000D_
– Μέρος πρώτο: Το χρήμα_x000D_
– Μέρος δεύτερο: Η Ελλάδα_x000D_
– Μέρος τρίτο: Το κράτος_x000D_
– Μέρος τέταρτο: Η εργασία
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.