Περιγραφή
Καταργηθήκανε μεμιάς οι γρήγοροι ρυθμοί και οι στιγμές μας_x000D_
το ίδιο έργο παίζουνε πάνω στη γη._x000D_
Ακινησία τρομογενής και έγκλειστοι οι θαμώνες του πλανήτη_x000D_
μοιάζουνε με πρωτόγονους που κυνηγάνε μόνο την τροφή τους_x000D_
κατακλύζοντας τα σούπερ μάρκετ με αδηφαγία._x000D_
Κάπου κάπου ακούγεται το σούρσιμο του καμιονιού_x000D_
να κουβαλάει άψυχα κορμιά στην τελευταία κατοικία._x000D_
Κι οι άνθρωποι απ’ τα μπαλκόνια_x000D_
εθνικούς ύμνους τραγουδάνε σαν να βρίσκονται στου πολέμου_x000D_
την πρώτη γραμμή.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.