Περιγραφή
Ποιος θα μπορούσε να σκεφθεί μια άλλη ανθρωπότη_x000D_
χωρίς το αίμα το πικρό που χύνεται μακάβρια_x000D_
στ’ άγρια τελεστήρια των ανθρωποσφαγών_x000D_
χωρίς τον πόνο, τον τριγμό υπάρξεων που κλαίνε_x000D_
κι ανεμοδέρνονται σκληρά στον τάραχο του χρόνου_x000D_
χωρίς τους τραγικούς σπασμούς –συνειδήσεων φρίκη_x000D_
που αφηγούνται σιωπηλά το δράμα των ψυχών;_x000D_
Δεν είν’ οι παραισθήσεις μας οδηγός των ψυχών μας_x000D_
ούτε το ψεύδος το τρανό που ριπίζει βροτούς_x000D_
δεν είν’ οι τρανές ιαχές ψευδοαισιοδοξίας_x000D_
που ροκανίζουν άγρια το ψεύδος των ψυχών._x000D_
Είναι όντως κάτι πιο βαθύ και διαυγές συνάμα_x000D_
άγνωστο μες τις άξενες πομπές της ιστορίας_x000D_
η αγλαότης των ψυχών, τα πρωτινά τα δώρα_x000D_
το άχραντο βασίλειο μιας θείας παιδικότης_x000D_
που περιλούζεται λαμπρά από τη φαεινότη_x000D_
του άσπιλου, του άχρονου παρθενικού εγώ._x000D_
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.