Περιγραφή
Τραγουδάνε._x000D_
Τραγουδάνε λες και είναι η τελευταία φορά_x000D_
λες κι είναι η τελευταία νύχτα_x000D_
“Μ’ έκαψες που να καείς_x000D_
σαν το κεράκι της αυγής”._x000D_
Ο νεότερος θα ‘ναι 70 χρονών οι άλλοι ανεβαίνουν ακόμα._x000D_
Τραγουδάνε στην κορυφή της χώρας_x000D_
λες κι είναι η κορυφή του κόσμου_x000D_
ενώ ο κόσμος αγνοεί ακόμα και την ύπαρξη του νησιού._x000D_
Τραγουδάνε τη ζωή τους σε μια νύχτα_x000D_
τη μέρα τους στη θάλασσα, στην κουζίνα, στ’ αμπέλι,_x000D_
το μόχθο τους που νύχτωσε κι έγινε μια φωνή βραχνή_x000D_
από τα σπλάχνα της γης βγαλμένη._x000D_
Ρίχνουν κατόπι βήματα ανακατεμένα στο χορό_x000D_
σαν να ‘ναι τράπουλα της μοίρας._x000D_
Με μαντινάδες ζαλίζουνε το χάρο,_x000D_
με το συρτό τον ξεγελούν._x000D_
Με γέλια, και λίγα δόντια που έμειναν γερά,_x000D_
Ζωή δαγκώνουν και με κρασί την καταπίνουν._x000D_
_x000D_
Χώρα Σερίφου 2007_x000D_
_x000D_
Στη νέα ποιητική συλλογή της Λίνας Στεφάνου που είναι δομημένη με αντιστικτική διάθεση και έχει χωριστεί σε τρεις ενότητες, ο αναγνώστης έρχεται αντιμέτωπος με διαχρονικά θέματα όπως είναι η φιλία, ο έρωτας, η μνήμη, ο χρόνος, η παρακμή, και ο θάνατος. _x000D_
_x000D_
“Σύνολα και μη σύνολα, ομόρροπο και αντίρροπο, ήχοι σε όμοιο τόνο και σε αντίθετο τόνο, κι από τα πάντα ένα κι από το ένα τα πάντα”. Η ρήση αυτή του Ηράκλειτου μοιάζει να διατρέχει σαν ηλεκτροφόρο καλώδιο ολόκληρο το βιβλίο.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.