Περιγραφή
Μία ποιητική σύνθεση που αποπειράται να στεγάσει τρία πένθη._x000D_
_x000D_
I. Άτα: επεισόδιο με απλή έξοδο_x000D_
_x000D_
Το τρέμουλό μου άκου, πιάσε, πες το·_x000D_
μύρισε τη νωθρή μου γλώσσα. Δες το_x000D_
_x000D_
τραχύ φιλόδοξό μου πεπρωμένο:_x000D_
κάποτ’ ενσάρκωνα τον ερωμένο_x000D_
_x000D_
και τώρα πολεμάω τη σαγήνη,_x000D_
υπογραμμίζοντας πως έχω γίνει_x000D_
_x000D_
τροφή για το ιερό σου λάγνο μένος._x000D_
Της αγκαλιάς φωνής σου πρώην σωσμένος,_x000D_
_x000D_
τους κούφιους χτύπους είχα καταργήσει._x000D_
Η αλήθεια διάτρητη, μελό, θ’ αργήσει._x000D_
_x000D_
Οπότε τώρα ζήσε την αρχή σου_x000D_
και καταράσου με με την ευχή σου_x000D_
_x000D_
με το που διακριθεί η αμφιλύκη_x000D_
απ’ τα βουνά να κατεβούνε λύκοι_x000D_
_x000D_
και να με γδάρουνε, σάπιον εργένη·_x000D_
να ξεγραφτώ από τάξεις κι από γένη._x000D_
_x000D_
Άφησε τώρα μια σου τούφα κι ένα_x000D_
λευκό λουλούδι στον νεκρό: σ’ εμένα._x000D_
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.