Περιγραφή
Στην ποιητική σύνθεση Μύθοι για το τέλος του κόσμου ένα πρόσωπο συγκεντρώνει κείμενα αγνώστων από ετερόκλητες πηγές (χειρόγραφα, επιγραφές, διαδίκτυο), όλα μαρτυρίες για την επισφαλή ανθρώπινη ζωή: σύγχρονη δουλεία, έμφυλη βία, ρατσισμός, ιδεολογικές ψευδαισθήσεις, μετατραυματικές μνήμες, ναυαγισμένη τέχνη, ψυχικές εξουσίες, οικολογική καταστροφή, εμπειρίες της απώλειας. Μαρτυρίες για έναν κόσμο σε αποσύνθεση. Θέλοντας να κρατήσει στη μνήμη τα τεκμήρια που βρίσκει, τα αντιγράφει σε νέο περιβάλλον θεραπεύοντας, σαν μελετητής αρχαίων κειμένων, χάσματα και σφάλματα με τη χρήση εκδοτικών συμβόλων. Η συγκίνηση όμως για την ιστορία του πόνου οδηγεί στη συναρμολόγηση, στην ανασύνθεση και στην ποιητική αποκατάσταση των κειμένων. Αποτέλεσμα, μια αφήγηση με αμφιλεγόμενη προέλευση, για την αλήθεια που μένει ή και που δημιουργούμε, υπό τον φόβο για το τέλος του ανθρώπινου είδους._x000D_
_x000D_
Γκρεμισμένη τοιχογραφία εποχής_x000D_
_x000D_
Στον τοίχο αχνοφέγγει ομοίωμα προσώπου._x000D_
Κάποιου στον κόσμο που αγαπήθηκε πολύ._x000D_
[ Έργο γλύπτη. ]_x000D_
Πόθησε κι έπλασε,_x000D_
πόθησε κι έσκαψε τις κόρες των ματιών της_x000D_
θυμώνοντας όλους_x000D_
τους ανέμους._x000D_
Έργο κάποιου που θέλησε να αγαπηθεί._x000D_
_x000D_
Όπως σε κάποιες φθαρμένες αγιογραφίες_x000D_
σε πολύπαθα νησιά της ορθοδοξίας_x000D_
όπου ο θαυμασμός μπερδεύεται με την καλοσύνη_x000D_
και όταν κοιτάζεις βαθιά στη ρίζα των ματιών_x000D_
του ανθρώπου που αγαπάς_x000D_
στο μέτωπό σου σχηματίζεται ένα ερωτηματικό.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.