Περιγραφή
Η καθημερινότητα, ο καθ’ ημέραν βίος απατηλό, ναι, κάτοπτρο του πλανεμένου νου θραύεται και συντρίβεται μέσα στην πλησμονή και η έρημος απέραντη στης ψυχής μας τους χώρους με κεραυνούς και θύελλες οργής, απελπισμού._x000D_
Όσοι αντέχουν τη σκληρή του κόσμου μας φενάκη ακρανεμίζονται πικρά σε χώρες μακρινές σε φαντασίας στοχασμούς που πλάθουν την ελπίδα ελπίδα ανθρωπόμορφη που τέρατα συντρίβει στον ίδιο χώρο δυστυχώς της ανθρωποφαγίας_x000D_
των νέων ψευδαισθήσεων που ακροθεμελιώνουν κλεψίτυπα αντίγραφα παλαιάς μας ματαιότης.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.