ΤΑ ΔΕΙΚΝΥΜΕΝΑ

Περιγραφή

ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ_x000D_
_x000D_
«Cours, camarade, le vieux monde est derriere toi!»_x000D_
«Τρέξε, σύντροφε, ο παλιός κόσμος είναι πίσω σου!»_x000D_
_x000D_
Μαζί. Πάντα μαζί. Απιθωμένα βουνά τα σφάγια στα πόδια σου. Ενώ ήσουν πρώτης τάξεως αγωνιστής,_x000D_
δυστυχώς, τα σύνορα κλείσαν._x000D_
_x000D_
Αλέξανδρε… βολεύτηκα στην ξενιτιά. Τι νόμισες! Η Μεσόγειος; Με τίποτα. Ο Μπαχ; Ο Μπετόβεν; Όντως. Είναι χώρες για βόλεμα. Εκεί στα ξένα δεν τεμπελιάζω. Εκεί στα ξένα μιμούμαι την ντροπαλή καρδιά των ζώων. Η καημένη παγίδα! Τα καημένα θηλαστικά! Υπομονή. Μία ευκαιρία να εμφανιστεί, αμέσως υπομειδιά το_x000D_
πηγουνάκι των φρουρών γιατί καίει πλέον η εποχή. Να δώσουν οι Θεοί, να εμφανιστεί αρπαχτή, ώστε ν’_x000D_
απολαύσουμε παρήγορο καφέ της προκοπής. Καφέ της ντροπής._x000D_
_x000D_
Αλέξανδρε. Μη λυπάσαι. Οι υπουργοί φταίνε. Σ’ αυτούς να ρίξουμε ευθύνες. Στην αρχή θα πούμε: Γλάροι_x000D_
σηκώνονται να πετάξουν. Να ρωτήσουν φάρους εάν έχουν διαβάσει νέα γραμματειακά είδη. Ο ωκεανός,_x000D_
ο μαύρος, ο απέραντος, θυμάται πόσο τον παίνεψαν υμνωδοί ομοούσιοι του Αρτύρ._x000D_
_x000D_
Αλέξανδρε!_x000D_
Μας προσέχει ο Ήλιος._x000D_
Παράλληλα ψιθυρίζω._x000D_
Η όρεξη να μας ακούσεις ζει;_x000D_
_x000D_
Το βιβλίο “Τα δεικνύμενα” είναι συμπληρωματικό στον “Κηφήνα”, υπό την έννοια ότι και αυτό με τη σειρά του έρχεται αντιμέτωπο με τη διαδικασία κατανόησης της ανθρωπότητας, παλεύοντας να κατανοήσει τις βασικές αρχές και τους νόμους της τέχνης. Αλλά στα “Δεικνύμενα”, η οντολογική διαδικασία παρουσιάζεται αντίστροφα. Εδώ, το μονοπάτι προς τη νόηση είναι μια ποιητική λειτουργία, ανάλογη των εθνογραφικών μεθόδων της συμμετοχικής παρατήρησης. Τα ποιήματα είναι πιο εκτεταμένα και στα επίπεδά τους εγκιβωτίζονται πολύπλοκες κοινωνικές και θεωρητικές διαδικασίες. Αντίθετα με το λυρικό υποκείμενο στον “Κηφήνα”, το οποίο αποδομεί την ανθρωπότητα, το λυρικό υποκείμενο των “Δεικνύμενων” προσπαθεί να ενσωματώσει τον εαυτό του στην κοινωνία, να την αναλύσει, και να εξάγει συμπεράσματα με βάση αυτό που αναγνωρίζει ως βάση και πυρήνα της πιθανότητας ο άνθρωπος να κατανοήσει τον εαυτό του και το περιβάλλον του, και διά μέσου