Περιγραφή
«Είμαστε αδέλφια με τον ασθενή μας στον βαθμό που, όπως και αυτός, είμαστε τέκνα του λόγου». Και δεν υπάρχει, λέει, «στο σημείο του πολιτισμού όπου βρισκόμαστε», παρά ο αναλυτικός λόγος για να δώσει την παρουσία του στη λέξη «αδελφός»._x000D_
Επομένως, ο αναλυτικός δεσμός θα ήταν μία αδελφότητα λόγου. Πώς να το εννοήσουμε; Μπορούμε να πούμε ότι αναλυόμενος και αναλυτής είναι ο καθένας υποκείμενα του λόγου του Άλλου, που είναι το ασυνείδητο. Αλλά υπάρχει και κάτι παραπάνω: η ανάλυση θα τελέσει για τον έναν αυτό που ήδη πραγματοποίησε για τον άλλον, την έλευση του διαιρεμένου υποκειμένου, «αυτού του σχισμένου πράγματος»._x000D_
Μπορούμε να πούμε ότι είμαστε τέκνα του αναλυτικού λόγου, λοιπόν. Η έκφραση κάνει να ακουστεί αυτό που έρχεται ως νέο, ως ανέκδοτο, χάρη σε μία ανάλυση. Δεν είναι κάτι το ένδοξο ή κάτι το αναγκαία ευτυχές, ή μπορεί και να είναι. Είναι το ίχνος που αφήνει η εμπειρία του ασυνείδητου και η γνώση που αυτή η εμπειρία επιφέρει, κάτι που κάνει τον κάθε αναλυόμενο κάτι άλλο πέρα από το παιδί του λόγου της μητέρας του και του πατέρα του. _x000D_
Ορίστε! Πιστεύω ότι πράγματι μπορούμε να το πούμε κάπως έτσι._x000D_
_x000D_
Απόσπασμα από το κείμενο_x000D_
«Μεταβίβαση, δεσμός και αναλυτικός λόγος»
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.