Περιγραφή
Στον κήπο της νεότητας _x000D_
_x000D_
Χτενισμένη, καθαρή _x000D_
ποζάρεις. _x000D_
Λευκό μπλουζάκι με καρό φουστίτσα _x000D_
γαλάζιο αλογάκι με τρύπα στο στήθος. _x000D_
Στα κλικ του φακού _x000D_
κλαις. _x000D_
Σε παίρνω από το χέρι _x000D_
ξαπλώνουμε μαζί στην κούνια σου _x000D_
δεν σε αφήνω ξανά. _x000D_
_x000D_
_x000D_
_x000D_
Ο μύθος των παπαγάλων _x000D_
_x000D_
Παπαγάλοι λιλιπούτειοι _x000D_
λευκοί _x000D_
όταν την ψυχή σου χάνεις _x000D_
πίσω την καλούν. _x000D_
Τους εφαρμόζεις στην άκρη της κάτω σιαγόνας σου _x000D_
όσο γέρικο κι αν είναι το σώμα _x000D_
αφηγούνται τη ζωή που πέρασε. _x000D_
Όσο πιο μικροί, τόσο πιο μαγικοί. _x000D_
Χωράνε στην καρδιά, στα κόκκαλα, στο αίμα _x000D_
τραγουδούν βαθιά μέσα στο σώμα _x000D_
νότες χτίζουν _x000D_
νέους χτύπους στην καρδιά. _x000D_
_x000D_
_x000D_
Διαστολή _x000D_
_x000D_
Τα μάτια συναντήθηκαν. _x000D_
Τα δικά μου απλώς κοιτούσαν. _x000D_
Τα δικά του διάπλατα ανοιχτά με μια _x000D_
πυρετώδη ανησυχία έψαχναν. _x000D_
Το πρόσωπο νέο και ζωηρό _x000D_
αλλά ήταν τα μάτια που μαγνήτιζαν _x000D_
εκείνα τα διάπλατα ανοιχτά μάτια που _x000D_
έψαχναν να ρουφήξουν _x000D_
τα πιο αγαπημένα μυστικά κομμάτια μου. _x000D_
_x000D_
_x000D_
Belvedere _x000D_
_x000D_
Χτίζεις _x000D_
σπίτια, δρόμους, γέφυρες _x000D_
χτίζεις, χτίζεις _x000D_
μια τεράστια πόλη. _x000D_
Βάζεις ανθρώπους να ζουν _x000D_
βάζεις κι εκείνον. _x000D_
Εκείνος ζει από σένα. _x000D_
Πρέπει να χάσεις ένα νύχι _x000D_
να ναρκωθεί ολόκληρο το δάχτυλο _x000D_
να σου κόψουν το πόδι _x000D_
για να μπορέσει να ζήσει εκείνος. _x000D_
Εσύ τον ταΐζεις από τη σάρκα σου _x000D_
εξαρτάται από σένα _x000D_
μόνο.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.