Περιγραφή
(Δεν) Είμαστε_x000D_
_x000D_
Είμαστε αμφορείς αναμνήσεων,_x000D_
διάφανα δοχεία φυλακισμένων ονείρων_x000D_
ποτάμια πόθων ξέχειλα_x000D_
πλάι σε απάτητους όρκους,_x000D_
που όμως καταλήγουν στην αποβάθρα_x000D_
της πεζής καθημερινότητας._x000D_
_x000D_
Τι ωστόσο έχουμε καταφέρει;_x000D_
Να αγγίξουμε μια σπίθα αστεριών χωρίς να καούμε;_x000D_
Να βαδίσουμε κόντρα στο κύμα της μανιασμένης θάλασσας,_x000D_
ένα κρύο δειλινό του Δεκέμβρη;_x000D_
Να στολίσει τα μαλλιά μας ένα ανθάκι μυγδαλιάς,_x000D_
που σκόρπισε ο μπάτης;_x000D_
Άραγε ξέρουμε να αγαπάμε_x000D_
όσο αφόρητα μισούμε;_x000D_
_x000D_
Θεέ μου, πόσο μικροί μοιάζουμε_x000D_
στη θέα του ουρανού,_x000D_
πόσο αθώα ένοχοι για όσα δεν κάναμε_x000D_
μπροστά στη γλυκιά αμαρτία της ζωής,_x000D_
που σπαταλήσαμε άσκοπα._x000D_
Προσποιούμενοι κάτι που δεν είμαστε_x000D_
βουλιάζοντας στα ρηχά νερά_x000D_
της θολής τελειότητας.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.