Περιγραφή
Τρυφερή είναι η μνήμη_x000D_
που ξεφυτρώνει_x000D_
στα ερείπια του μυαλού._x000D_
Μίσχος λεπτότατος_x000D_
που κινδυνεύει διαρκώς_x000D_
μα ξεδιπλώνει_x000D_
φυλλαράκια_x000D_
προς ένα φως_x000D_
που μόνο αυτή γνωρίζει_x000D_
και θρέφεται μυστικά_x000D_
κι όλο θεριεύει_x000D_
ώσπου καλύπτονται τα πάντα_x000D_
από ένα πράσινο τρεμάμενο_x000D_
που λάμπει και χαϊδεύει_x000D_
τον άνεμο_x000D_
κι αυτός το υμνεί_x000D_
με ρυθμικές αναπνοές_x000D_
και πότε πότε_x000D_
ένα τραγούδι σιγανό_x000D_
για δυο φωνές,_x000D_
πες το παράπονο_x000D_
ή κι εμβατήριο πένθιμο_x000D_
για όσα δεν έγιναν ποτέ.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.