Περιγραφή
Ξέρουμε πώς μοιάζει το Κακό _x000D_
χωρίς Θεό, στην εποχή μετά το θάνατό Του. _x000D_
Μοιάζει με άρρωστο φωτάκι _x000D_
που ξεκινά σ’ ένα σοκάκι σκοτεινό _x000D_
σαν κουδουνάκι στον αστράγαλο του νεκροθάφτη _x000D_
στις πόλεις της πανούκλας. _x000D_
Κανείς μην πλησιάσει. _x000D_
Μα νά, δειλά, όλοι ανοίγουν τα παράθυρα _x000D_
να δουν, περίεργοι, τι σέρνεται στον δρόμο _x000D_
κι αφήνουν να περάσει εντός, _x000D_
με ένα χάδι στις κουρτίνες, _x000D_
το μοχθηρό ετούτο φως _x000D_
που λαμπαδιάζει τα δωμάτια _x000D_
ανάβει τα καντήλια _x000D_
κάνει τα κτίρια να φωσφορίζουνε σκληρά _x000D_
και σκάβει στις εξώπορτες χάσκοντες τάφους. _x000D_
Το Κακό μετά το τέλος του Θεού _x000D_
μοιάζει με θάνατο ανούσιο _x000D_
σε κλίμακα μαζική, _x000D_
γενοκτονίες εθνοκαθάρσεις διακρίσεις _x000D_
ανθρωποβόρες μάχες για την κατάκτηση _x000D_
μιας νέας πηγής νοήματος και ηθικής _x000D_
το μέτρο όλων το άτομο _x000D_
το μέτρο όλων η κοινωνία _x000D_
το μέτρο όλων η ιδεοληψία _x000D_
το μέτρο όλων ποτέ το μέτρο – _x000D_
_x000D_
Ξέρουμε πώς μοιάζει το Κακό. _x000D_
Σκέψου. _x000D_
Σκέψου πώς θα ’ταν το Καλό· _x000D_
το Καλό σκέψου πως θα ’ταν _x000D_
σε κλίμακα μαζική. _x000D_
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.