Περιγραφή
Πάρε φτερὰ τοῦ Κόρακα, καρδιὰ τοῦ Δογκισώτη_x000D_
Ἱπποτισμὸ τοῦ Γιαχουντῆ φιλὶ τοῦ Ἰσκαριώτη_x000D_
Τοῦ Λορεντζάκι τὸ σχοινὶ, τοῦ Παπαδάκη πόνο_x000D_
Τὸ αἷμα ποὺ πλημμύρισε τὸ φετεινὸ τὸ χρόνο_x000D_
Τῆς ὄχεντρας τὸ λύγισμα, τῆς ἀλεποῦς τὸ μάτι_x000D_
Καὶ τῆς πατρίδος ἔρωτα ἀπὸ τὸν Ἐφιάλτη_x000D_
Τοῦ λιακονιοῦ τὴν ὀμορφιὰ, τὴ ζέστη τοῦ χειμῶνα_x000D_
Τοῦ Βενιζέλου τῆς ψυχῆς νὰ ἔχης τὴν εἰκόνα._x000D_
_x000D_
Μαντινάδα που τραγουδήθηκε στην Κρήτη το 1893 την περίοδο που το νησί συγκλονιζόταν από την καταδίκη σε θάνατο και την εκτέλεση δύο Ελλήνων χριστιανών, του Αντώνιου Λαρεντζάκη και του Γεώργιου Παπαδάκη. Οι Λαρεντζάκης και Παπαδάκης το 1893 κατηγορήθηκαν άδικα για τον φόνο ενός μουσουλμάνου, του Τουρκοκρητικού Τεφίκ Βέη Μπάντρη ή Μπαντράκη._x000D_
_x000D_
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος όχι μόνο ήταν δικηγόρος της πολιτικής αγωγής αλλά αγωνίστηκε με φανατισμό για να εκτελεστεί γρήγορα η θανατική ποινή των δύο νέων ώστε να μην υπάρξει χρόνος για να δοθεί σουλτανική χάρη ή να γίνει αναψηλάφηση της δίκης και να προσκομιστούν στοιχεία που θα αποδείκνυαν την αθωότητά τους.







Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.