Περιγραφή
Δεν αγαπώ πια._x000D_
Ο τελευταίος που αγάπησα πνίγηκε σε κατακλυσμούς αγάπης._x000D_
Ήταν κι αυτή η άστεγη μέρα, _x000D_
που δεν έλεγε να φύγει με τίποτα._x000D_
Θαρρώ δεν είχε πού να πάει, ανάμεσα σε δυο Κυριακές _x000D_
στενό το πέρασμα, _x000D_
σπρώχνονται οι μέρες για να πιουν στο σιντριβάνι _x000D_
του χρόνου._x000D_
_x000D_
Πίνουν νερό, μα δεν κοιτάνε το Θεό._x000D_
Μπουχτίσανε φιλανθρωπία. _x000D_
_x000D_
_x000D_
ΑΠΑΤΡΙΔΕΣ_x000D_
_x000D_
Εμείς οι απάτριδες_x000D_
πάνω σε κόκκινο χαλί βαλμένοι_x000D_
με τα σκονισμένα μας παπούτσια,_x000D_
με τα μαλλιά αφρόντιστα._x000D_
Έτοιμοι για χειραψίες-ρυμουλκά._x000D_
Τις εσωτερικές μας σκάλες ανεβοκατεβαίνουν χρησμοί_x000D_
μέχρι που σπάνε από καθαριότητα._x000D_
Κλέβουμε ένα χαμόγελο, μια λέξη, αλλά δεν πλουταίνει _x000D_
ούτε η γλώσσα ούτε η καλοσύνη μας._x000D_
Περιμένουμε εδώ ανέκδοτα ερωτηματολόγια, _x000D_
κάποια μορφή αφαλάτωσης, είναι μια δήλωση _x000D_
που υποστέλλεται δηλαδή _x000D_
και μια υπογραφή ακόμη που λείπουν, _x000D_
μια φωτογραφία μας όταν κλοτσάμε αβαθή νερά, _x000D_
τέτοια που δεν σηκώνουν κύματα._x000D_
Ούτε αντιρρήσεις.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.