Περιγραφή
Πώς μπορεί να τοποθετηθεί η λογοτεχνική δημιουργία, κορωνίδα των πολιτισμικών επιτευγμάτων, πλάι πλάι με το σύμπτωμα;_x000D_
Ο Φρόυντ δεν θα είχε πει “Τζόυς το σύμπτωμα”, αλλά μάλλον “Γκαίτε, Γιάνσεν, ή Ντοστογιέφσκι η φαντασίωση”. Γνωρίζουμε πώς προσέγγιζε ο Φρόυντ τη λογοτεχνία. Στους καλλιτέχνες έβλεπε τους προάγγελους της ψυχανάλυσης και στα λογοτεχνικά κείμενα το πρόσφορο έδαφος για να δοκιμάσει την ψυχαναλυτική μέθοδο._x000D_
Ο Λακάν ανατρέπει τη φροϋδική προοπτική. Η ψυχανάλυση δεν εφαρμόζεται στη λογοτεχνία. Το έργο, ενώ παραπέμπει στην ερμηνεία, συνάμα της αντιστέκεται. Απέχοντας από κάθε λογοτεχνική κριτική, ο ψυχαναλυτής έρχεται να μαθητεύσει στο έργο και στον ίδιο τον καλλιτέχνη. Ο Λακάν αφιέρωσε, λοιπόν, ένα έτος από το Σεμινάριό του στον Τζέιμς Τζόυς, διότι θεώρησε ότι διέκρινε μέσα στο Finnegans Wake μια χρήση του γράμματος που επερωτούσε την ίδια την ψυχανάλυση._x000D_
Οι περιπτώσεις του Ρουσσώ και του Πεσσόα που προσθέτει εδώ η Κολέτ Σολέρ, μαθήτρια του Λακάν, αναδεικνύουν ότι η ψύχωση όχι μόνο δεν είναι απλή ελλειμματικότητα, αλλά αποδεικνύεται ικανή να σμιλεύει το απαράμιλλο, να γεννά εξαιρετικά χαρίσματα.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.