Περιγραφή
Με ρώτησες ξανά και ξανά_x000D_
Γιατί τόση απαισιοδοξία στα κείμενά μου_x000D_
Γιατί αυτό το ασταμάτητο κυνηγητό με τον θάνατο?_x000D_
Ένα χαμόγελο ειρωνικό ίσως να φανερώσει την αιτία_x000D_
Ένα χαμόγελο που στο τελείωμά του _x000D_
Να φανερώσει την γνώση που εγύρεψες_x000D_
Θα μπορέσεις να την αντέξεις _x000D_
Να γνωρίσεις τον άνθρωπο που έγινε σκιά του εαυτού του?_x000D_
Σαν ανοιχτό βιβλίο_x000D_
Με διάβασες, μα δεν με κατάλαβες_x000D_
Ίσως να μην το είχες ανοίξει ποτέ, _x000D_
εάν είχες κατανοήσει καλύτερα την φιλοσοφία του_x000D_
Τώρα είναι αργά_x000D_
Η τοξικότητα φλερτάρει με την καθημερινότητα_x000D_
Κάποτε γελούσα_x000D_
Μα μόνο από αντίδραση _x000D_
Τα όνειρά μου σάλπαραν προς κόσμους λιγότερο ρεαλιστικούς_x000D_
με ένα βάρος τα αποχαιρέτησα και απέμεινα στην βάρκα μοναχός_x000D_
το νερό αρχίζει να με πνίγει, _x000D_
μα που είναι οι τρύπες, θαρρώ δεν είδα καμία_x000D_
τις εκλεισα καλά_x000D_
δες καλά, δεν είναι η βάρκα, _x000D_
αλλά το σώμα που ντύνει την ψυχή σου_x000D_
δεν είναι οι ενοχές που σε πνίγουν_x000D_
αλλά το αμόλυντο νερό που σε εγκαταλείπει κι αυτό_x000D_
γυμνός και κενός από όνειρα_x000D_
μόνο τότε θα πλαγιάσεις ξανά ήρεμος_x000D_
και θα χαμογελάσεις αληθινά_x000D_
μην φοβηθείς_x000D_
μην κατηγορήσεις κανένα_x000D_
να σκέφτεσαι ότι δεν υπήρξες ποτέ ένας απλός περαστικός_x000D_
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.