Περιγραφή
Σ’ έναν αιώνα εμφύλιων σπαραγμών (1833-1936), ο Ισπανικός Εμφύλιος (1936-39) αναδείκνυε κατά το πλέον τραγικό τρόπο τον Διχασμό της “πληθυντικής Ισπανίας”. Άλλος πόλεμος κι άλλοι εμφύλιοι έγιναν στην “αναρχοαυτόνομη Καταλονία”, άλλος-οι στην παραδοσιακά συντηρητική και καθολική Βασκική, άλλος-οι στις “δεξιές περιφέρειες” Ναβάρα, Καστίλλη-Λεόν, Γαλικία, άλλος-οι “στους χώρους της κολεκτίβας και της επανάστασης” στην Καταλανοαραγονία και την Ανδαλουσία, άλλος-οι στις τρεις πρωτεύουσες της Δημοκρατίας (Μαδρίτη, Βαλένθια, Βαρκελώνη). Επιθετικός ο πόλεμος του αντεπαναστατικού ενιαίου Μπλόκου της Δεξιάς, αμυντικός του επαναστατικού Λαϊκού (πολυ)Μετώπου της Αριστεράς. Προτεινόμενος ορισμός: “Ο Ισπανικός Εμφύλιος είναι η σύγκρουση της δεξιάς αντίληψης για την Ισπανία με τις αριστερές αντιλήψεις για τις Ισπανίες και, παράλληλα, η σύγκρουση αυτών των αριστερών αντιλήψεων μεταξύ τους και της κάθε μίας με τον εαυτό της”._x000D_
Η νίκη της Εθνικής Ισπανίας του Φράνκο οδηγούσε στην εξορία “τις ηττημένες Ισπανίες της Δημοκρατίας, της μεταρρύθμισης και της επανάστασης”. Ο Φρανκισμός μακροημέρευσε πάνω στον “μεγάλο φόβο”: “Ή Καουντίγιο ή Εμφύλιος”. Ύστερα, η μετάβαση από τη δικτατορία στη Δημοκρατία επιτεύχθηκε χάρη στη “συμφωνία της σιωπής” ανάμεσα στους νικητές και τους ηττημένους του Εμφυλίου, ενώ η μεταπολίτευση εδραιώθηκε “in absentia της ιστορικής μνήμης”._x000D_
Σήμερα, με αφορμή το “καταλανικό ζήτημα”, επέστρεψαν η Διχόνοια και η απειλή της Διαίρεσης, ενώ “η πολεμική του Διχασμού συνεχίζεται στα τυπογραφεία ανάμεσα στη φιλοφρανκική και την αντιφρανκική ιστοριογραφία”._x000D_
_x000D_
Εξαιτίας του δικού της εθνικού Διχασμού και της εμπλοκής της στον Ισπανικό Εμφύλιο, η Ελλάδα “παρεμπίπτει” στο παρόν έργο…
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.