Περιγραφή
ΑΜΦΙΜΕΤΡΟ_x000D_
23-7-2020 Σ.Κ._x000D_
_x000D_
Σύρθηκε απαλή, φωνή μιας πλήρους αναπνιάς,_x000D_
Αχολογιά της συντομίας, του παραπόνου. – Να!, που:_x000D_
Σαν να τυλίχτηκε με βια ιστός, τρωτή_x000D_
Και πρώιμη αραχνιά,_x000D_
Να την πιάσει, υπομονετική. Κυλήθηκε,_x000D_
Και ό,τι γλίτωσε απαλά, φωνητικά εσύρθηκε,_x000D_
Και, ως πάντοτε έτσι:_x000D_
Λίγο, – ακούστη, πένθιμα, από κάπου:_x000D_
_x000D_
«Κουρσεύτηκα απ’ τα χέρια του Θανάτου,_x000D_
Πιασμένος απ’ τα βρόχια των ματιών_x000D_
Τα σκοτεινά, τα διάφανά του,_x000D_
Παντοτινά. – Κι ωστόσο, στην καρδιά τα λόγια_x000D_
Μού βρήκε φιλικά, θερμά, αληθινά και φλόγια!_x000D_
Μη: μοιρολόγια_x000D_
Στην ταπεινή ψυχή μιας αληθούς φροντίδας,_x000D_
Σαν γυρολόγια ουτιδανά!_x000D_
Μόν’ ακούστε στων παιδιών μου, νέας φροντίδας_x000D_
Τα διάφανα, ντόμπρα και καλά:_x000D_
Λόγια που αντιστοιχούν στη ζέουσα Μοίρα._x000D_
Στη νέα σοδειά, σαν φουρνιστά που άφησα γύρα_x000D_
Καρβέλια γλυκά, ζυμωτά… – Ωσάν θυρίδας_x000D_
Όπου αναζωογονεί τον Κόσμο τον παλιό, μια στάση:_x000D_
Στην Πλάση, φυτική, για να γιορτάσει_x000D_
Με χάρες φυσικές, με προσφορές τοις πάσι,_x000D_
Από αγνό προζύμι, λάδι και από δυόσμο!…»_x000D_
_x000D_
Και σε κουκούλι τρέφει την προνύμφη του,_x000D_
Ως να’ βγουν τα λόγια: πλέρια από την τύρφη του,_x000D_
Άρωμα ολόγιομα, γευστικού άρτου σταφιδάτου,_x000D_
Με δυο βλαστούς που ανοίγουνε_x000D_
Απά στα δυο φτερά του!_x000D_
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.