Περιγραφή
Ο δημοσιογράφος και ντοκιμαντερίστας Αντώνης Μποσκοΐτης “εξομολογεί” δέκα βετεράνους ηθοποιούς του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, όλοι εν ζωή πλην ενός (Κ. Βουτσάς), όχι με ρετρό, αλλά μάλλον ψυχαναλυτική διάθεση. Οι συνεντεύξεις πάρθηκαν την τελευταία δεκαετία και φιλοξενήθηκαν στα διάφορα μέσα, με τα οποία συνεργαζόταν ο συγγραφέας ως αρθρογράφος._x000D_
_x000D_
Αντώνης Μποσκοΐτης: ένα πολυμηχάνημα παραγωγής νοήματος._x000D_
[…] Λοιπόν, πέραν όλων των άλλων δεν μπορώ να μιλήσω προσωπικά_x000D_
για τη σκηνοθετική του ικανότητα και τις άλλες ιδιότητές του είναι_x000D_
ένας συνεντευξιαστής που διεκδικεί μια ξεχωριστή θέση σε αυτόν τον_x000D_
χώρο γραφής ·έντυπης και ηλεκτρονικής._x000D_
_x000D_
[…] Ξέρει ίσως από ένστικτο ότι η ζωή του καθενός είναι ένα_x000D_
κουβάρι, και αρκεί να βρεθεί η άκρη για να ξετυλιχθεί._x000D_
_x000D_
Ξέρει ότι η ζωή του άλλου είναι ένα παζλ, που η μνήμη δεν έχει_x000D_
συγκρατήσει όλα τα κομμάτια, και γι’ αυτό έχει ανάγκη το «ζωτικό_x000D_
ψέμα» για να συντεθεί._x000D_
[…]Ο Αντώνης πετυχαίνει ακόμα και τα ασήμαντα μιας διήγησης να_x000D_
έχουν τη σημασία τους, και αποδεικνύει ότι οι μικρές στιγμές μιας ζωής_x000D_
είναι το εύφορο έδαφος της μεγαλοσύνης κάθε ψυχής!_x000D_
Έτσι, έχει καταφέρει μέχρι τώρα κάτι δύσκολο στον χώρο των_x000D_
συνεντεύξεων. Οι συνεντεύξεις του, έχουν μια λογοτεχνική αξία, δηλαδή_x000D_
διεκδικούν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής από το εφήμερο μιας ανάγνωσης_x000D_
σε μια εφημερίδα. Γι’ αυτό και έχει αξία η έκδοση ενός ακόμα βιβλίου_x000D_
που να περιέχει κάποιες από αυτές._x000D_
Από τον πρόλογο του Θανάση Λάλα_x000D_
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.