Περιγραφή
Η πίστη_x000D_
γεννήθηκε μέσα μου_x000D_
για τη θρησκεία του ανθρώπου._x000D_
Κάθε πρόσωπο_x000D_
έγινε_x000D_
μια αποκάλυψη._x000D_
Και κολυμπούσα_x000D_
στο ποτάμι_x000D_
που κυλούσε προς το μέλλον_x000D_
νιώθοντας_x000D_
ότι επιστρέφω στην πατρίδα._x000D_
Πίσω μου_x000D_
οι τέσσερις εποχές γδύνονταν._x000D_
Το αεράκι_x000D_
που ονομάστηκε συνείδηση,_x000D_
σιωπηλά_x000D_
κρυβόταν πίσω απ’ τους κορμούς_x000D_
σαν παιδί._x000D_
Όλα χόρευαν_x000D_
στον ρυθμό της γλώσσας_x000D_
επικίνδυνων φυλών_x000D_
που εξόριστες ζούσαν για καιρό_x000D_
στη μεθόριο της σκέψης._x000D_
Αρμονικά_x000D_
το αμόνι απαντούσε_x000D_
στη μελωδία του σφυριού,_x000D_
που μελαγχολική_x000D_
ξάπλωνε σαν απόγευμα._x000D_
Κι οι τύψεις_x000D_
κρέμασαν τη μακριά τους κόμη_x000D_
έξω απ’ τα τείχη_x000D_
για να τρομάξουνε τον πόλεμο._x000D_
Ο άνθρωπος_x000D_
ήταν η συνθήκη της ειρήνης._x000D_
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.