Περιγραφή
Ο π. Σταύρος Τρικαλιώτης αφέθηκε στο μέσον που ένιωσε να τον εκφράζει καλύτερα, στην ποίηση, και από κει και πέρα θέλησε αυτά που έγραψε να τα κοινοποιήσει, ώστε να αρχίσει να λειτουργεί η άλλη δύναμη που κρύβει ο ποιητικός λόγος. Όταν, δηλαδή, περισσότεροι κοινωνούν την ποίηση, τόσο αυτή γιγαντώνεται και δραιαματικά με τα “φάρμακά” της, που όπως λέει – άλλος ποιητής, “κάμνουνε για λίγο να μη νοιώθεται η πληγή”._x000D_
_x000D_
Αν, λοιπόν, αυτός είναι ο στόχος της ποίησης, τότε θα λέγαμε πως η συγκεκριμένη προσφορά εδώ του π. Σταύρου με την ποιητική του ιδιότητα είναι απολύτως συμπληρωματική του άλλου λειτουργήματός του. Γιατί με όποιον τρόπο μπορείς να σταθείς δίπλα στον ανθρώπινο πόνο, αλλά και όπως μπορείς να στηλιτεύσεις τα κακώς κείμενα του ιδιωτικού και του δημόσιου βίου, καλό είναι να το κάνεις. Και ο σπόρος που θα ρίξεις κάπου θα βρει να φυτρώσει, δικαιώνοντας την προσπάθειά σου._x000D_
_x000D_
Τα ποιήματα αυτά απευθύνονται σε όλους εκείνους που ξέρουν να συνταιριάζουν την πίστη για έναν καλύτερο κόσμο με την υψηλότερη μορφή λογοτεχνικής έμπνευσης, την ποίηση, και χαμογελούν με κατανόηση, όταν ακούν τους στίχους του π. Σταύρου:_x000D_
_x000D_
“Έχουμε ανάγκη_x000D_
Τους ποιητές_x000D_
Έχουμε ανάγκη το εσωτερικό τους βλέμμα _x000D_
Δεν μπορούμε να ανασάνουμε _x000D_
Δίχως την αναπνοή τους _x000D_
Δεν μπορούμε να κοιτάξουμε _x000D_
Τον πόνο του κόσμου _x000D_
Χωρίς τη δική τους ματιά” _x000D_
_x000D_
Διώνη Δημητριάδου_x000D_
Φιλόλογος-συγγραφέας, κριτικός λογοτεχνίας_x000D_
(απόσπασμα από τον Πρόλογο)
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.