Περιγραφή
Τα φώτα ανοίγουν και στη σκηνή βλέπουμε έναν εξωγήινο άντρα που παρατηρεί τον εαυτό του στον καθρέφτη του μπουντουάρ του. Δείχνει πως πονάει αρκετά από μία πληγή στο στόμα του. Κι έτσι τεντώνεται κι ανοίγει διάπλατα το στόμα προσπαθώντας να δει πού έχει τραυματιστεί. Καθώς κάνει γκριμάτσες στον καθρέφτη σιγά σιγά το είδωλό του σβήνει και παίρνει μια άλλη μορφή, πιο ανθρώπινη, πιο κοντινή σε εμάς. _x000D_
ΕΞΩΓΗΙΝΟΣ: Τρελαίνομαι. Νομίζω πως σιγά σιγά η απομόνωση με τρέλανε._x000D_
Κινείται με γρήγορα βήματα μέσα από το εγκαταλελειμμένο ανηφορικό παρκάκι και βγαίνει γρήγορα στο ξέφωτο, δίπλα στη μεγάλη λεωφόρο με τα εξασθενημένα πράσινα φώτα που πέφτουν στην άσφαλτο από τους τεράστιους πυλώνες!.. Το θυμάται αυτό το χρώμα από πολύ μικρή, κάθε φορά που περνάει από το ίδιο σημείο. Παλιότερα η διαδρομή είχε στάσεις για πειράγματα, συζητήσεις επί ματαίω και γέλια με ανυποψίαστους φίλους!.._x000D_
Τώρα είναι γεμάτη φόβο και εγρήγορση, μην γίνει αντιληπτή από κάποιο ανδροειδές που κάνει περιπολία στους άδειους δρόμους της πόλης!.._x000D_
_x000D_
Δύο σύγχρονα θεατρικά μονόπρακτα επιστημονικής φαντασίας που θα μαγέψουν τους φίλους του είδους! _x000D_
_x000D_
Πληγή στο στόμα_x000D_
Ισαβέλλα Πρίτσα _x000D_
_x000D_
Οι Αγγελιοφόροι_x000D_
Παπακωνσταντίνου Γεώργιος
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.