Περιγραφή
Ι._x000D_
Προμηθέα αδάμαστε_x000D_
σκιές μαρτύρων_x000D_
σε ακολουθούσαν,_x000D_
Francisco de Miranda_x000D_
όταν σκέπαζες με το φως ανθέων_x000D_
θρήνους του σκοταδιού._x000D_
Στον Πήγασο καβάλα_x000D_
σείοντας ρομφαία με Μαραθωνομάχους_x000D_
προκαλούσες τους άβολους της Δημοκρατίας_x000D_
τα συνωμοτικά χαμόγελα κληρικών_x000D_
πανικό στις χειρονομίες αντιπροσώπων_x000D_
του πλουμιστού θιάσου της πόλης σου,_x000D_
τα λόγια τους ακατάληπτα ξεψυχισμένα_x000D_
ξοδεύονται σε αρωματικούς αιθέρες_x000D_
ας κοιτάξουν για τελευταία φορά_x000D_
τις πληγές στα ασπροντυμένα σώματα_x000D_
λεηλατημένα δωμάτια καλλιεργητών_x000D_
τα πηγάδια με νεκρούς χαλκωρύχους_x000D_
τα δολοφονημένα βρέφη._x000D_
Άλλοτε σε σχεδίες φεγγαριού_x000D_
αναδύεσαι απ’ τα βάθη θαλασσών_x000D_
με ανυποχώρητους μελλοθάνατους_x000D_
αιρετικούς δίχως έπαρση_x000D_
στην ίδια πορεία_x000D_
μες στης παραζάλης το συλλογισμό,_x000D_
στο κύλισμα της μέθης_x000D_
παραλύουμε για σένα αιχμάλωτη_x000D_
ελευθερία όπως ξεπροβάλλεις_x000D_
από τα στοιχειωμένα χαλάσματα_x000D_
τους βάτους μονολογώντας._x000D_
Στις στάσεις της πλάνης σας_x000D_
όχι άλλους σταυρούς,_x000D_
άρχοντες του χρυσού_x000D_
το καλαμπόκι θ’ αντέξει_x000D_
στον πολιτισμό του μετάλλου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.