Περιγραφή
«Χάθηκε», είπανε στη μάνα του._x000D_
«Όχι», είπε εκείνη με λαχτάρα,_x000D_
«δεν χάνονται ανέμελα παιδιά._x000D_
Αυτά είναι καιρών αλλοτινών,_x000D_
παππούδων είναι ιστορίες ξεχασμένες._x000D_
Τώρα δεν σαβανώνονται παιδιά_x000D_
κι ούτε τα φτάνουν οι αδέσποτες οι σφαίρες._x000D_
Είναι αλώβητα τα νιάτα»._x000D_
«Χάθηκε», είπαν στη μάνα του._x000D_
«Όχι», είπε εκείνη με θυμό._x000D_
«Ναι», απάντησαν μασώντας_x000D_
την πιο σκληρή τους λέξη, το «κουράγιο»._x000D_
«Γύρισε πάλι ο τροχός, _x000D_
εκείνος των παππούδων μας και τρίζει,_x000D_
αλέθει νιάτα κι όλο μπρος _x000D_
σ’ αλάνες τριγυρίζει._x000D_
Κερνάει πάλι θάνατο σαν τότε»._x000D_
«Όχι», είπε η μάνα του,_x000D_
«δεν είναι δικός μου ο εχθρός»._x000D_
«Χάθηκε», επιμένουνε αυτοί._x000D_
«Όχι», θυμώνει η μάνα, «ΟΧΙ».
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.