Περιγραφή
Ο Διονύσιος Σολωμός (1798-1857) είναι ο πρώτος ποιητής της σύγχρονης Ελλάδας που έδειξε τις ικανότητες της Δημοτικής (ομιλούμενης) γλώσσας και ελευθέρωσε την ελληνική ποίηση από τη μονοτονία του δεκαπεντασυλλάβου. Άνθρωπος ιδιαίτερα καλλιεργημένος και βαθιά εμποτισμένος από τις θεωρίες του γερμανικού ιδεαλισμού για τη δραματική μορφή, έδωσε διέξοδο στη λυρική του φαντασία αγγίζοντας θέματα που κλείνονται από τον ορίζοντα της σύγκρουσης αυτή αρχίζει από την εσωτερική σύγκρουση ενός ανθρώπου και καταλήγει, θαρρείς με ομόκεντρους κύκλους, στη σύγκρουση ανθρώπου και φύσης, περνώντας πρώτα από τη σύγκρουση μεταξύ ατόμων (στις αισθηματικές κυρίως σχέσεις που έχουν μεταξύ τους), και μετά από τη σύγκρουση μεταξύ ομάδων ή καλύτερα εθνών (οι Έλληνες και οι Τούρκοι). Και καθώς προχωράει η θεματολογική απολέπιση, καθώς δηλαδή η σύγκρουση αποκτά περισσότερο καθολικό-μεταφυσικό χαρακτήρα, η μουσικότητα της λέξης είναι πιο έντονη, η αρμονία της φράσης πιο λιτή. Το έργο του Σολωμού αποδεικνύει πολύ καλά ότι ο λυρισμός ξετυλίγεται ελεύθερα, αν μπορούμε να το πούμε αυτό, όταν στηρίζεται σ’ ένα περιεχόμενο-σκελετό και όχι σ’ ένα περιεχόμενο-σώμα, που τον αναγκάζει να γίνει φτιασίδι, φλύαρος εξωραϊσμός ενός απρόσωπου πλήθους καταστάσεων, συνθηκών και γεγονότων. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.