Περιγραφή
ΜΙΣΕΣ ΔΟYΛΕΙΕΣ_x000D_
_x000D_
Ξημέρωσε η μέρα και ποζάρει_x000D_
Σαν ακέφαλη κούκλα σε βιτρίνα._x000D_
Την υποδέχομαι όπως έχω μάθει,_x000D_
Μ’ έναν λυγμό και μ’ ένα καφεδάκι._x000D_
Έτσι κι αλλιώς τα καταστήματα θ’ ανοίξουν_x000D_
Αργότερα, όταν θα ’χει πια στεγνώσει_x000D_
Το αίμα αυτού του αποκεφαλισμού._x000D_
_x000D_
Μακριά, σ’ έναν άλλο γαλαξία,_x000D_
Ακόμη τα πουλιά χουζουρεύουν_x000D_
Χωμένα σ’ ανάλαφρα σύννεφα._x000D_
Μόνον ο κύκνος στην ουράνια λίμνη_x000D_
Ταξιδεύει ν’ ανταμώσει το ταίρι του_x000D_
Και τραβάει με μοναξιά και υπερηφάνεια_x000D_
Τον ήλιο τον γαλαζωπό κι αναποφάσιστο_x000D_
Πίσω απ’ τα πούπουλα της ουράς του._x000D_
_x000D_
Εδώ, δαγκώνω λίγο χώμα που απόμεινε_x000D_
Από τα δάχτυλα της μικρής στο ταμείο_x000D_
Πάνω στο σουσαμένιο μου κουλούρι._x000D_
Ποτέ δεν φτάνει η πνοή του Κυρίου_x000D_
Να εμψυχώσει ολόκληρο το σώμα._x000D_
Κάτι απομένει από πηλό και στεγνώνει_x000D_
Όπως όπως, ένα χέρι, ένα πόδι,_x000D_
Κι ό,τι μπορεί διορθώνει η γκιλοτίνα_x000D_
Προτού ανεβάσουνε τα μαγαζιά τα ρολά.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.