Περιγραφή
«[…] Έχω μια αιωνιότητα να ακούσω τη μελωδία της άρπας. Θέλω να ακούσω μια μελωδία, το έχουν τόσο ποθήσει τα κλαδιά μου!»_x000D_
Το Αρπιστό Μανιτάρι δεν της αρνήθηκε, κι έτσι έβαλε όλη του την εξαιρετική ικανότητα στις χορδές της άρπας._x000D_
Και ήχος, μαγικός και αρμονικός, περιέβαλλε το τοπίο και τα κλαδιά τής Σαμανκιάς πήγαιναν δεξιά και αριστερά και οι ηχητικές μεταμορφώσεις πέταξαν στα κλαδιά της και χόρευαν μαζί αιωρούμενα με τις χρωματιστές μεταμορφώσεις των κλαδιών της Κρατούσας και οι ηλιαχτίδες ζήλεψαν που δεν μπορούσαν και εκείνες να κατέβουν να χορέψουν μαζί με τις μεταμορφώσεις, μα ο Λαμπερός Ήλιος δεν χαλούσε χατίρια και τις άφησε να κατέβουν κι αυτές._x000D_
Ήταν μια αιωρούμενη οπτασία όπου όλα τα αερικά είχαν μαζευτεί δημιουργώντας μια χορευτική συγχορδία ήχων και χρωμάτων και τα πλάσματα όλα του δάσους συμμετείχαν με τα πνεύματά τους και η μελωδία ακούστηκε έως το Σκοτεινό Δάσος και κάποια πλάσματα, που είχαν αντισταθεί στη μοχθηρία του Σκοταδένιου, χαμογελούσαν γιατί γνώριζαν πως ακόμα υπήρχε ελπίδα.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.