Περιγραφή
Σ ’απόκρημνη ακτή
Αμφιταλαντεύεται
Η απορία
κι ανθίζει το αναπόφευκτο.
Ακροποδητί στην άβυσσο
το απόλυτο και το ατελές
για το άλμα στο άπειρο
και την αιωνιότητα
αλλά
τ’ αστέρια ατενίζει
αργά αρμενίζοντας
αβύθιστο σκαρί,
ανεξάντλητη η αγάπη!
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.