Περιγραφή
Το ίδιο ακούω κάλεσμα, τον ίδιο ακούω χτύπο_x000D_
Η ίδια με καλεί καρδιά, ίδιος ηχεί ο ρυθμός_x000D_
Ηλύσια και Παράδεισος τον ίδιο έχουν κήπο_x000D_
Από τον Δάντη ως σήμερα, ένας είναι ο καημός_x000D_
Όσες πληγές υπέφερα κι όσες φορές πονούσα_x000D_
Πάντοτε ίδια ήτανε η έμπνευση κι η Μούσα_x000D_
Κι ο δρόμος που ακολούθησα, που πάντοτε αλλάζει_x000D_
Είτε δεξιά είτε αριστερά, στο ίδιο τέρμα βγάζει_x000D_
Κι αν είμαι απλά μια αντιγραφή, χωρίς οστά και σάρκα_x000D_
Κι αν κάποιον λογοτεχνικό θυμίζω χαρακτήρα_x000D_
Η ίδια μας γέννησε ψυχή, η ίδια μας δένει μοίρα_x000D_
Στο πέλαγος της ποίησης η ίδια μας φέρνει βάρκα_x000D_
Κι είναι η ίδια η ομορφιά που μας καλεί θλιμμένα_x000D_
Τον Faust. Τον Manfred. Τον Villon. Τον Melmoth. Kαι εμένα.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.