Περιγραφή
ΠΑΟΥΛΙΝΟ: Ωραία, και εκείνος ο σύλλογος…;_x000D_
ΚΑΡΜΕΛΑ: Ή ό,τι είναι, τέλος πάντων… Έτσι, για να θυµόµαστε._x000D_
ΠΑΟΥΛΙΝΟ: Τι εννοείς;_x000D_
ΚΑΡΜΕΛΑ: Να· για να διηγούµαστε όλα όσα συνέβησαν, και γιατί, ποιος έκανε αυτό, τι είπε ο άλλος…_x000D_
ΠΑΟΥΛΙΝΟ: Και για ποιον λόγο;_x000D_
ΚΑΡΜΕΛΑ: Για να µνηµονεύουµε τα πάντα._x000D_
ΠΑΟΥΛΙΝΟ: Σε ποιον;_x000D_
ΚΑΡΜΕΛΑ: Σε εµάς… και σε όσους θα έρθουν…_x000D_
ΠΑΟΥΛΙΝΟ: (Μετά από µια παύση) Να µνηµονεύετε τα πάντα…_x000D_
ΚΑΡΜΕΛΑ: Ναι, να τα φυλάξουµε… Γιατί οι ζωντανοί, όταν έχετε γεµάτη την κοιλιά και φοράτε γραβάτα, ξεχνάτε τα πάντα. Και υπάρχουν πράγµατα που…_x000D_
ΠΑΟΥΛΙΝΟ: Το λες για εµένα; Πιστεύεις ότι έχω ξεχάσει κάτι;_x000D_
ΚΑΡΜΕΛΑ: Όχι, δεν το λέω για εσένα… Αν και, ποιος ξέρει… Άσε τον χρόνο να περάσει και τότε ξαναµιλάµε…_x000D_
ΠΑΟΥΛΙΝΟ: Τότε ξαναµιλάµε… Πότε;_x000D_
ΚΑΡΜΕΛΑ: Καλά· που λέει ο λόγος. (Επικρατεί µια σιωπή. Χάνονται και οι δυο στις σκέψεις τους, σαν σε διαφορετικά πεδία)_x000D_
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.