Περιγραφή
27 ποιήματα / ισάριθμες αναφορές σε φυτά, σχόλια στην αναγκαστική συγκατοίκηση ζωντανών σε κλειστά περιβάλλοντα / φυλακές, σε σύγχρονα τερράρια. Μια αλληγορία για την βαθιά μοναξιά της ύπαρξης._x000D_
_x000D_
_x000D_
ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ_x000D_
(…)_x000D_
Στο σπίτι δεχόμαστε σπάνια επισκέψεις_x000D_
Μια μέρα η μητέρα φώναξε τη νύχτα _x000D_
(ή ίσως η νύχτα φώναξε τη μητέρα)_x000D_
Ήρθε αχάραγα με μια λάμπα πετρελαίου που όλο έσβηνε_x000D_
κι ένα λιτό σεντόνι λινό ριγμένο στους ώμους _x000D_
_x000D_
Τη βάλαμε να κάτσει βγάλαμε το ακριβό σερβίτσιο _x000D_
έφερε ενα γύρο το δωμάτιο έφυγε _x000D_
χωρίς να πει ούτε λέξη_x000D_
_x000D_
Από τον καιρό εκείνο τα αναρριχητικά πυκνώσαν _x000D_
ανεξέλεγκτα_x000D_
το μέσα τοπίο ερήμωσε_x000D_
σκληρύναμε_x000D_
Δεν περιμένουμε κανέναν_x000D_
_x000D_
Μείναμε να κοιτάζουμε την άδεια καρέκλα ακίνητοι _x000D_
το κενό_x000D_
μέσα από πλέγματα από φύλλα πυκνά_x000D_
θέλουμε αλλά δεν μπορούμε να στρέψουμε αλλού το πρόσωπό μας.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.