Περιγραφή
Η ιδέα της παρακμής είναι αρχαία, αλλά δεν είναι απαρχαιωμένη, μέχρι και σήμερα λέγεται και γράφεται ότι “ζούμε μια παρακμή”. Ως διαχρονική ιδέα σε πολλές κοινωνίες, η παρακμή εύλογα δηλώνει κάτι ουσιαστικό για τον άνθρωπο. Σκοπός του βιβλίου είναι να δείξει ότι η παρακμή είναι σύμφυτη με τον “εξανθρωπισμό”, τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος αποκτά ανθρώπινες ιδιότητες._x000D_
Ο εξανθρωπισμός δεν είναι ποτέ σταθερός, αφού η κοινωνία και η τεχνική μεταβάλλονται. Γι’ αυτόν τον λόγο το βιβλίο φέρει τον τίτλο Ανθρωπολογία της παρακμής, υπό την κυριολεξία και όχι κατά την επιστήμη του όρου “ανθρωπολογία”._x000D_
Αν “ζούμε μια παρακμή”, αυτή δεν συμβαίνει ανεξάρτητα από εμάς αλλά με την αντιστοίχηση κάποιας εξωτερικής μεταβολής της κοινωνίας με κάποια εσωτερική μεταβολή των ανθρώπων. Η τεχνική και η μνήμη επιτελούν ποικιλότροπα αυτήν την αντιστοίχηση και η παρακμή δεν εμφανίζεται μόνο από εποχή σε εποχή, συμβαίνει συχνότερα σε σχέση με το κοντινό παρελθόν, ή ακόμη και το κοντινό μέλλον. Έτσι η παρακμή επιδρά πολύ περισσότερο σε συμπεριφορές του 21ου αιώνα απ’ ό,τι η “ρομαντική παρακμή”, η οποία νοσταλγεί παλαιούς πολιτισμούς και περασμένες εποχές. Αυτή η νοσταλγία είναι παρωχημένη και σύμπτωμα ανθρώπων που μεγάλωσαν στον 20ό αιώνα και έμαθαν να νοσταλγούν ιστορικά. Όμως ο 21ος αιώνας μαθαίνει στους ανθρώπους να νοσταλγούν ανιστόρητα, γεγονός το οποίο φανερώνει μια γενική αναστροφή της σκέψης και της φαντασίας. Όπως θα φανεί στο παρόν βιβλίο, σ αυτήν τη γενική αναστροφή επικρατεί σήμερα η εμπειρία της παρακμής.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.