Περιγραφή
… Η Μυρτώ είχε ευχηθεί δυο φορές στη ζωή της να σταματούσε ο χρόνος. Τότε που ένιωσε τον μεγαλύτερο πόνο. Δεν είχε καταλάβει όμως, ότι την πρώτη ότι το κατάφερε κιόλας. Ο χρόνος είχε σταματήσει για εκείνη, τη στιγμή, της απώλειας του πιο αγαπημένου της προσώπου. Τότε κλείδωσε τη ψυχή της, αρνήθηκε όλες τις χαρές και τις απολαύσεις της ζωής. Έπαψε να ελπίζει, να προσπαθεί και να ρισκάρει για όσα ονειρευόταν και για όσα επιθυμούσε. _x000D_
_x000D_
Από την ημέρα του θανάτου του πατέρα, η Μυρτώ αποφάσισε ότι οι επιλογές της θα ήταν εκείνες με τη μικρότερη πιθανότητα για αποτυχία και πόνο. Ακολούθησε τα πρέπει και τους κανόνες, υποτάχθηκε στην ασφάλεια της κοινότοπης σύμβασης. Σπουδές, πειθαρχία, δουλειά, καριέρα, υλικά αγαθά… _x000D_
_x000D_
Οι ανατροπές στη ζωή της θα ερχόντουσαν η μια μετά την άλλη για να την ξυπνήσουν από τον λήθαργο της αυταπάτης. Η λογική της την είχε εξαπατήσει._x000D_
Αναπόφευκτα το ”κουκούλι της” δε θα την προστατεύσει άλλο. Πρέπει να εμπιστευτεί τα φτερά της για να έρθει η δική της ”άνοιξη” μετά τον βαρύ ”χειμώνα”._x000D_
Διαφορετικά…_x000D_
Αν δεν πετάξει, θα χαθεί._x000D_
_x000D_
_x000D_
Το μυθιστόρημα αυτό έχει λάβει 2 βραβεία σε διαγωνισμούς συγγραφής: _x000D_
Ασημένια Σελίδα Ι, _x000D_
Σικελιανά 2014
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.