Περιγραφή
Εγώ τις μέρες μου_x000D_
τις βούτηξα στ’ ασβέστι_x000D_
να ‘χουν κι αυτές να λένε_x000D_
πως είναι από μοναχές τους άσπρες_x000D_
άσπρες κι ανήλιαγες_x000D_
Εγώ τις νύκτες_x000D_
παίζω με δυο φίλες λέξεις_x000D_
ίσα να φαινόμαστε πολλοί_x000D_
μη βρίσκει χώρο κάθε τόσο η μοναξιά_x000D_
δίπλα μου να κάθεται_x000D_
να κάθεται κι αμίλητη να γνέθει_x000D_
Εγώ τη ζωή μου παραπήρα σοβαρά_x000D_
περιχαρής να θλίβομαι_x000D_
από την κούνια ακόμη_x000D_
Για σένα που δε γνώρισα ποτέ_x000D_
Για σένα που ονόμασα Θεό_x000D_
_x000D_
* στον Πατέρα ήλιο *_x000D_
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.