Περιγραφή
Η Ξανθή Κουτσογιάννη στη νέα της ποιητική συλλογή με τίτλο, (απ)ηχώ την (απ)ουσία, επιστρατεύει τις αισθήσεις, τη σκέψη και την ψυχή της, για να καταθέσει με βιωμένους στίχους τη γυμνή της αλήθεια. Αυτή η ποιητικά αποσταγμένη αλήθεια αντιμάχεται τη μοναξιά, τα βαρίδια της ζωής, την κίβδηλη επιφάνεια της οθόνης, κομίζοντας την ελπίδα, το όνειρο, το χρώμα στο μαύρο της αβύσσου και στο λευκό της απουσίας. Για τους περισσότερους αυτή η ποιητική περιπέτεια προς το φως μοιάζει μια χίμαιρα, για την ποιήτρια όμως ανοίγει μια χαραμάδα στο βαρύ παραπέτασμα της σκληρής πραγματικότητας._x000D_
_x000D_
ΠΟΙΗΣΗ ΙΙ_x000D_
_x000D_
Αυτήν την ώρα που ματώνει ο ουρανός_x000D_
κι ο ήχος τής σιωπής τις διαστάσεις σπάει_x000D_
συνθλίβοντας συμπαντικές συμβάσεις_x000D_
έρχεσαι ως μούσα, ασυγκράτητη._x000D_
Συνουσιάζεσαι_x000D_
με την ψυχή, με το μυαλό, με τις αισθήσεις._x000D_
Κι εγώ αχόρταγα ρουφάω τη στιγμή κατα-_x000D_
πώς θάνατος ή και ζωή είν’ έρωτας.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.