Περιγραφή
Άνθρωπε σήκω τη ματιά πέτα τις παρωπίδες_x000D_
_x000D_
να δεις ότι κηδεύονται στο χρόνο οι ελπίδες_x000D_
_x000D_
για έναν κόσμο πιο καλό κόσμο λευτερωμένο_x000D_
_x000D_
από θανάτους κι οδυρμούς με αρετή πλασμένο_x000D_
_x000D_
κι έρχονται να σε καταπιούν λυγμοί κι απελπισία_x000D_
_x000D_
δαίμονες που σφυρίζουνε σε κάθε κοινωνία._x000D_
_x000D_
Άνθρωπε ρίξε μια ματιά και βάλε στο μυαλό σου_x000D_
_x000D_
πως κάθε μέρα μπαίνουνε μαχαίρια στο πλευρό σου_x000D_
_x000D_
που χύνουν δηλητήριο τα σπλάχνα σου νεκρώνουν_x000D_
_x000D_
και τα μαρτύρια που ’ρχονται όλο και μεγαλώνουν_x000D_
_x000D_
γίνονται άγριοι κεραυνοί κύματα στα πελάγη_x000D_
_x000D_
και η αδιαφορία σου τον όλεθρο παράγει._x000D_
_x000D_
Έγινε υπερφόρτωση της γης και δεν τ’ αντέχει_x000D_
_x000D_
πολλές φουρτούνες έρχονται και συφορές θα έχει._x000D_
_x000D_
O πληθυσμός αυξάνεται πάνω της κάθε χρόνο_x000D_
_x000D_
μ’ ογδόντα ’κατομμύρια και προκαλεί τον πόνο_x000D_
_x000D_
με όσα τη φορτώνουμε και την ταλαιπωρούμε_x000D_
_x000D_
και σ’ έναν ερημότοπο σε λίγο θα τη δούμε._x000D_
_x000D_
Θα ’ρθει στιγμή να μην μπορεί ν’ αντέξει το φορτίο_x000D_
_x000D_
κι ανήμπορη θα περπατά στη λάβα και στο κρύο._x000D_
_x000D_
Το γάλα της δε θα αρκεί να θρέψει τα παιδιά της_x000D_
_x000D_
κι απ’ το σκοτάδι θα φανεί η μαύρη συφορά της._x000D_
_x000D_
Δάση της θα εκριζωθούν για νέες καλλιέργειες_x000D_
_x000D_
σ’ όλα τα κράτη θ’ απλωθούν παράνομες ενέργειες_x000D_
_x000D_
για να παράγουν τρόφιμα να θρέψουν τα κορμιά τους_x000D_
_x000D_
όλους τους εργαζόμενους και τα μικρά παιδιά τους_x000D_
_x000D_
θ’ αυξήσουν την αλίευση τα ψάρια θα τελειώσουν_x000D_
_x000D_
θάλασσες λίμνες ποταμοί δε θα ’χουν πια να δώσουν_x000D_
_x000D_
τροφή για να συντηρηθούν άνθρωποι πεινασμένοι_x000D_
_x000D_
απόκληροι της μοίρας τους φτωχοί κι απελπισμένοι._x000D_
_x000D_
[…]
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.