Περιγραφή
Είναι κι αυτοί οι χοροί_x000D_
που δεν έτυχε ποτέ να μοιραστούμε._x000D_
Συνένοχοι ενός ταγκό με λάθρα βήματα_x000D_
χωρίς ποτέ ένα χέρι ν’ αξίζει_x000D_
να το αφήσουμε να μας οδηγήσει._x000D_
Ακροβατώντας ανάμεσα σε ανώφελα πρέπει_x000D_
και ευνουχισμένα γιατί._x000D_
Πόσα θλιμμένα δειλινά ξεψύχησαν πάνω στα βράχια;_x000D_
Πόσες αφίλητες νύχτες υποδέχτηκαν την αυγή_x000D_
ουρλιάζοντας μεσοπέλαγα σαν άλλος Αιγέας;_x000D_
Η σκόνη του χρόνου δόλια προσπαθεί_x000D_
να σκεπάσει τα βήματά μου στη σάλα της ζωής_x000D_
και μειδιάζοντας σωπαίνει_x000D_
το πρώτο βιολί της ορχήστρας._x000D_
Όμως εγώ συνέχιζα να χορεύω ακόμα κι όταν_x000D_
η μουσική είχε για όλους σταματήσει_x000D_
ακόμα κι όταν όλα τα φώτα ήταν πια σβηστά._x000D_
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.