Περιγραφή
Πριν κάνεις τις γαλότσες σου γλάστρες, περπάτησέ τες._x000D_
Γλίστρα με αυτές, κάνε τον κόσμο σπλάχνο σου._x000D_
Όργωσε ουρανούς._x000D_
Προτού ασπρίσουν η ψυχή και τα μαλλιά σου_x000D_
φρόντισε να έχουν πάρει το χρώμα της φωτιάς._x000D_
_x000D_
Οι γαλότσες σου, να είναι πάντα βρώμικες._x000D_
Ευχή σου δίνω, όχι κατάρα._x000D_
Να τις ταΐζεις κοκκινόχωμα και ροζιασμένα χέρια_x000D_
να τις φορτώνεις ζεστά ξύλα_x000D_
να τις φοράς τις γαλότσες σου, να τις τιμάς._x000D_
_x000D_
Και ύστερα να λες, εγώ με δύο κομμάτια λάστιχο_x000D_
ξεχώρισα από τα αγάλματα και τα δέντρα_x000D_
και γίνηκα παπουτσωμένος αϊτός κι έσπειρα και θέρισα_x000D_
μάτωσα κι άγιασα, σύρθηκα και πέταξα._x000D_
_x000D_
Μακριά από τα λουστρινάτα, φαντασμένα παπούτσια._x000D_
Κάθε τι ακριβό, στερείται ζωής._x000D_
Μην τα αφήνεις να σε φοράνε σε δρόμους_x000D_
από χαλίκια, ροδοπέταλα και ουράνια τόξα._x000D_
_x000D_
Στα βουνά έχει την πιο κρυστάλλινη θέα._x000D_
Η κομμένη ανάσα είναι ευλογία._x000D_
Ό,τι είναι τακτοποιημένο και καθαρό_x000D_
δεν γυαλίζει σαν ζευγάρι μάτια._x000D_
_x000D_
Περπάτησε μέσα στις γαλότσες σου_x000D_
αλλά και στις γαλότσες των άλλων._x000D_
Φρόντισε η στάση σου να είναι στάση_x000D_
για κουβέντα, φωτογραφία, αχνιστά κάστανα._x000D_
_x000D_
Και όταν πια κρεμάσεις τα παπούτσια σου_x000D_
θ’ ακούσεις ένα ψιθυριστό «ευχαριστώ»_x000D_
που τους έδειξες το ταξίδι κι έκανες_x000D_
τον προορισμό τους να αξίζει_x000D_
που τα έβγαλες από τη συσκευασία_x000D_
δεν τα λυπήθηκες._x000D_
_x000D_
Κι εσύ με τη σειρά σου θα τα ευχαριστήσεις_x000D_
που προστάτευαν τα πόδια σου από τα κοφτερά βράχια_x000D_
τα μυτερά αγκάθια, τις κακές τις γλώσσες._x000D_
Και μαζί γίνατε ένα φωτεινό σχήμα, οι γαλότσες σου κι εσύ._x000D_
Το φως πλάθεται από μουσκεμένο χώμα_x000D_
όχι από τεχνητό συννεφιασμένο τσιμέντο.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.