Περιγραφή
Ένιωσε τον κόμπο πάνω από το στομάχι της να σφίγγεται επικίνδυνα._x000D_
-Εκεί, σ’ εκείνο το σημείο είναι όλα τα συναισθήματα, και είναι μπλοκαρισμένα το βλέπεις;_x000D_
-Το βλέπω και το αισθάνομαι είπε με παράπονο η Ειρήνη, πονώ._x000D_
Πέρασε πολύς χρόνος για να ξετυλίξει όλο το κουβάρι της ψυχής της._x000D_
Τώρα είχε όλο το νήμα στα πόδια της. Το ξανακοίταξε, της σκοτείνιαζε το βλέμμα το σκουρόχρωμο αυτό κουβάρι. Έβγαλε τις βελόνες και άρχισε να πλέκει ένα καινούργιο πουλόβερ. Ήθελε να χουχουλιάσει την ψυχή της, να τη ζεστάνει. Επιτέλους την αγαπούσε._x000D_
Πήρε κι’ άλλα χρώματα._x000D_
-Γιατί να είναι μονόχρωμο; λίγο χρώμα αν βάλω, σκέφτηκε, αλλάζει γίνεται ωραιότερο. […]
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.